grafika Grzegorza Machłaj - www.machlaj.republika.pl

Curiculum vitae

Trudno mi określić moment, w którym się rozpoczęły moje zainteresowania sztuką... Może od dzieciństwa, gdyż zawsze lubiłem czytać, darząc się takimi lekturami, które prowadziły ku nieodkrytym lądom i niedotkniętym światom. Może od czasów Zasadniczej Szkoły Zawodowej, kiedy zrozumiałem, że nie chcę być przez całe życie elektromechanikiem montującym szafy sterownicze. Może wreszcie od szkoły średniej, w której zauważyłem bogactwo świata wewnętrznego i frapującą połyskliwość świata zewnętrznego.

Trudno mi powiedzieć czy fakt zawodowego zajmowania się polonistyką jest rzeczywiście wynikiem zainteresowania literaturą. Pierwszym powodem sięgania po czyjeś pisanie jest to, że odczuwam je jako dotyczące mnie samego; przejmuję się obcymi utworami, badam je i interpretuję ze względu na siebie. Dopiero później już w fazie pisania łączę własne odczuwanie z tym, co daje mi styl wypowiedzi naukowej i metodologia badawcza. Na świat naukowych prawd patrzę jak na połyskliwy ruch idei, koncepcji, szkół badawczych i stylistyk. Czasami skupiam się na określonym elemencie owego ruchu, czasami - czując ograniczenie jednym tylko sposobem postępowania - próbuję łączyć kilka dyscyplin. W najbardziej ogólnym rozrachunku mam stałe przeświadczenie, że naukowy ogląd rzeczywistości jest tylko jedną z dróg poznania, którą całkiem pewnie kroczę, co nie znaczy że nie chciałbym podążać drogami bardziej artystycznymi czy intuicyjno-mistycznymi.

Urodziłem się w Sławnie, w małym miasteczku na Pomorzu, w rodzinie będącej rezultatem powojennego mieszania się kultur i tradycji. Mój ojciec pochodził z pogranicza polsko-ukraińskiego, moja matka z domu Szwarc urodziła się jako dziecko polskich robotników przymusowych. Spotkanie moich rodziców w Sławnie było dla nich aktem rozpoczęcia nowego życia w nowym miejscu, dla mnie Pomorze stało się krajem rodzinnym, który staram się rozumieć i współtworzyć. To patrzenie na świat z perspektywy najbliższych emocjonalnie miejsc, dzięki doświadczeniu i uwewnętrznieniu przestrzeni codziennego życia pozwala mi czuć się tutaj swojsko, z wrażeniem spełnienia i satysfakcji. Na Pomorzu mam swoją rodzinę, na studiach w Słupsku poznałem swoją żonę, w tym miejscu rodziły się moje dzieci, tutaj wciąż remontuję swój wiejski dom, wszedłem tu w bliskie relacje zarówno z Ochotniczą Strażą Pożarną w Strzelinku jak i z profesorami Instytutu Kaszubskiego w Gdańsku.

Z drugiej strony Pomorze nie jest jedyną przestrzenią, w której mógłbym przebywać i się realizować. Wielokrotnie przyciągała mnie do siebie Warszawa, gdzie realizowałem swoje artystyczne i naukowe pasje. Doskonale się czułem w Berlinie, w tamtejszym rozmachu, technice i przepastnych dobrach kultury. Jeszcze inną stronę odkryłem w sobie podczas pobytu w Kaliforni, w tej przedziwnej mieszaninie pychy i duchowości... Nie piszę tego dla globtroterskiego popisu, dla snucia wizji dotyczących miejsc, w których mógłbym się lepiej rozwijać, dla jakiegoś zachwytu nad wielkim światem... Wszędzie mogę żyć i tworzyć, może tylko są miejsca, w których przychodzi mi to łatwiej i są miejsca, w których inni ludzie chętniej to przyjmują.

Były kiedyś czasy, kiedy moje życie motywował budzik dzwoniący o 5.00, abym mógł wyjść z domu o 5.30 i zdążyć na pociąg o 6.00, dzięki któremu zaczynałem pracę od 7.00. Ta praca do 15.00 z młotkiem i przecinakiem, z przerwą uatrakcyjnioną zjadaniem bułki i popijaniem kawy zbożowej w przyzakładowej stołówce, ta praca w huku przecinarek gilotynowych dała mi wiele do myślenia. Zrozumiałem, że ani ja dla skrawanej blachy, ani arkusz materiału dla mnie, w związku z tym musi istnieć jakaś odmienna sfera kontaktu ze sobą i światem. Postanowiłem przekroczyć dotychczasowy styl życia. Nie znaczy to, abym nim gardził, abym uważał się stworzony do wyższych celów. Chodziło raczej o znalezienie odmiennej aktywności. Odszukałem ją dzięki wizytom w słupskim muzeum i studiowaniu obecnego tam poprzez Firmę Portretową Witkacego.

Od końca lat osiemdziesiątych zacząłem pracować w teatrze "Terminus a quo", przejeżdżając ze spektaklami całą Polskę wszerz i wzdłuż. Wcielałem się w dziesiątki postaci i zagrałem kilkaset spektakli. Dzięki ciężkiej, konsekwentnej ale również przyjemnej i radosnej pracy poznałem wówczas mnóstwo literatury, zetknąłem się z wieloma osobowościami polskiej sztuki, nauki i religii. Byli to bardzo różni ludzie; od tych, którzy znani są z pierwszych stron gazet, do tych, którzy tworzą skromnie, ale przecież w równie wartościowy sposób. To było coś, co dawało energię, co było inspirujące, co wyzwalało... Uświadomiłem sobie, że oto otwiera się dla mnie przestrzeń. Cóż z tego, że nie było pieniędzy, że trzeba je było zarabiać wożeniem nawozu w nowosolskich pieczarkaniach lub rozładowywaniem węgla z wagonów? Ważniejsze było przekonanie o pięknie sztuki, o zasadności poszukiwania odpowiedzi...

Zacząłem studia polonistyczne w Słupsku. W głodzie wiedzy i doświadczeń nie potrafiłem realizować się tylko w studiowaniu, stąd dalej robiłem teatr. Różnicą było to, że wchodziłem teraz w relacje z teatrem Rondo i z teatrem Stop, a co najważniejsze realizując swój własny projekt artystyczny Teatrezja. W teatrze Rondo odczuwało się niepowtarzalny nastrój, było to i wciąż jest prawdziwie artystyczne miejsce z atmosferą bohemy i niebanalnymi propozycjami artystycznymi. W działaniach teatru Stop można było pracować nad sceniczna wyrazistością, dotknąć najgłębszych tajemnic formy sztuki i jednocześnie nie tracić związku z widzem. W skrajnie indywidualnym działaniu Teatrezji mogłem zrealizować sześć autorskich monodramów, które przynosiły sukcesy na ogólnopolskich przeglądach i festiwalach. Sporo również pisałem poezji... Pamiętam jak za jedną z finansowych nagród przyznanych mi na konkursie poetyckim kupiłem sobie pierwszy komputer... Student z komputerem... To było coś... Wówczas nawet adiunkt rzadko mógł się pochwalić sprzętem... a tu taki student i to polonista... Cała tą aktywność artystyczną nie prowadziłem jednak dla prestiżowych nagród, lecz dla zachowania równowagi między naukowością a życiem codziennym.

Na studiach samo czytanie, mówienie i pisanie o literaturze było dla mnie czymś oczywistym. Jak mógłbym nie starać się robić to najlepiej jak potrafię, skoro już coś wybrałem? W czasie studiów byłem również szefem Koła Naukowego Polonistów, dzięki czemu zacząłem poznawać świat nauki od wewnątrz. Uważnie obserwowałem moich ówczesnych wykładowców, wśród których najważniejszymi wydawali się być prof. Zbigniew Zielonka i prof. Kazimierz Cysewski. Jeden pielęgnował w studentach wrażliwość i emocjonalne podejście do tekstu, drugi uczył technik badawczych i umiejętności syntetyzowania. Z obydwoma nawiązałem relacje dużo głębsze aniżeli naukowe, co było dużo bardziej pouczające aniżeli ich jakikolwiek wykład lub książka. Studia i działania Koła Naukowego Polonistów były również czasem autoodkryć, w których uczestniczyły przede wszystkim dwie osoby: Adela Kuik - moja dzisiejsza żona oraz Wawrzyniec Milkiewicz - dziś nauczyciel języka polskiego w słupskim liceum.

Pracę magisterską pisałem u prof. Jana Daty z zakresu aforystyki Franza Kafki. Profesor Data jest naukowcem, który daje magistrantowi dużą przestrzeń wolności a była to dla mnie wówczas bardzo ważna sprawa. Jeszcze na studiach magisterskich zacząłem jeździć do prof. Józefa Bachórza na Uniwersytet Gdański, aby uczestniczyć w jego seminarium doktorskim. Te kilka lat kontaktów nauczyły mnie samodzielności, krytycyzmu i... mobilności. Owe codwutygodniowe wyjazdy pozwalały odetchnąć od Słupska, zobaczyć swoje najbliższe środowisko w szerszej perspektywie. Dzięki profesorowi Bachórzowi zrozumiałem jak ważne jest uczestnictwo w ogólnopolskim ruchu naukowym, jak istotna osobista praca badawcza, jak ważną sprawą stanowi praca nad logiką i stylistyką wypowiedzi naukowej. Swoistym podsumowaniem naszych związków był KBN-owski grant promotorski, który dotyczył polskiej aforystyki literackiej XIX wieku i stanowił jednocześnie temat mojej pracy doktorskiej obronionej w 2001 roku.

Wiele doświadczeń teatralnych i egzystencjalnych przyniosło mi realizowanie programu profilaktyczno-edukacyjnego "Dealer". Program powstawał dziewięć miesięcy, powstawał w różnych częściach Polski, spotkały się w nim silne osobowości teatru Mirek Gliniecki, Mietek Giedrojć, Andrzej Anderman i ja. Gramy tę rzecz 10 lat, ponad 500 razy i wciąż przynosi wielką radość i zadowolenie. Ileż to miast i wiosek, szkół i świetlic odwiedzonych... Ileż awarii auta, walki ze sprzętem nagłaśniającym, noclegów w bursach... Co prawda coraz trudniej mi być przekonywującym Młodszym Dealerem, lecz w końcu od czego jest aktorstwo...

Po pracach nad aforystyką wróciłem ze swoimi zainteresowaniami do twórczości Franza Kafki. Może nawet nie tyle wróciłem, co zintensyfikowałem prace w tym zakresie. W sensie naukowym pisałem o Kafce artykuły, jeździłem na konferencje, odwiedzałem Pragę i Berlin, aby odnaleźć miejsca związane z jego twórczością i biografią. Artystycznie Kafka również był we mnie obecny. Jeszcze pod koniec studiów wystawiłem monodram Odradek inspirowany jego twórczością. Potem były próby w teatrze "Rondo" nad inscenizacją jego Ameryki w mojej reżyserii, jeszcze kilka lat później z innymi aktorami teatru "Rondo" reaktywowaliśmy ideę teatru miejskiego w Słupsku spektaklem Cyrk Oklahoma powstałym na podstawie tejże Ameryki. Prace wokół Kafki przynosiły wiele zadowolenia, choć jednocześnie wymagały większej ilości pracy aniżeli tradycyjne pisanie pracy polonistycznej z racji badania nie tylko literatury polskiej ale i składników literatury niemieckiej, czeskiej czy żydowskiej. Na szczęście w realizacji pracy bardzo pomocnym było Krajowe Stypendium Wyjazdowe Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, które odbyłem w Warszawie pod opieką prof. Andrzeja Fabianowskiego. W innej chwili mogłem dzięki wsparciu ministerialnemu zorganizować w Słupsku pierwszą w Polsce międzynarodową konferencję o twórczości Kafki. Sygnały sympatii przychodziły również ze strony niemieckiej; przez co mogłem brać udział w trzydniowych wykładach, wystawach i projekcjach poświęconych Kafce w Genshagen pod Berlinem. Moja książka habilitacyjna Światy Franza Kafki jest więc nie tylko zestawem artykułów o wspólnej tematyce, ale i podsumowaniem artystyczno-duchowych doświadczeń z wielu lat. Nie traktuję jej jako tylko książki naukowej, ale i również jako książkę artystyczną, tworzoną właśnie ze względu na sztukę Kafki.

Kiedy patrzę w przyszłość (czy w ogóle istnieje?) dostrzegam własne czekające do napisania artykuły, te gotowe w sensie idei książki i projekty badawcze... Oprócz literaturoznawstwa widzę również napisane, ale nie zrealizowane scenariusze spektakli i monodramów. Widzę pozaczynane, ale nie skończone teksty literackie, czekające w notatkach zeszytowych, w dziennikach i w komputerze. Wszystkie częściowo tylko doszlifowane i domagające się dalszej pracy, lecz kiedy i dla kogo to pisać?

Widzę również rozległą krainę, z pagórkami osłoniętymi mgłą. Wczesny poranek, ciepłe powietrze, cisza przerywana szumem lasu, gdzieś majaczy się stupa...

Publikacje naukowe Daniela Kalinowskiego:

I. Druki zwarte:

  1. D. Kalinowski, Określanie horyzontu. Studia o polskiej aforystyce literackiej XIX wieku, Wydawnictwo Pomorskiej Akademii Pedagogicznej, Słupsk 2003.
  2. D. Kalinowski, Światy Franza Kafki. Sekwencja polska, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pomorskiej w Słupsku, Słupsk 2006.

II. Redakcje książek zbiorowych:

  1. Redakcja i wstęp zbiorowego wydania artykułów w książce: Sienkiewicz. Próby zbliżeń i uogólnień, Katedra Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 1997.
  2. Redakcja i wstęp do zbiorowego wydania tekstów sesji naukowej pt. Koniec teatru alternatywnego? Katedra Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 1998.
  3. Redakcja i wstęp tomu Droga na Wschód. Polskie inspiracje orientalne, Instytut Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 2000.
  4. Redakcja i wstęp książki Twórczość w godzinach nadliczbowych. Między biografią a sztuką, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2004
  5. Redakcja i wstęp książki pokonferencyjnej Twórczość Franza Kafki. Tożsamość kulturowa i literacka, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2005
  6. Redakcja i wstęp wydawnictwa zbiorowego konferencji Po żydowsku. Tradycje judaistyczne w literaturze i kulturze, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2005

III. Artykuły:

  1. D. Kalinowski, O bogatym żebraku i biednym bogaczu. "Ruszaj z Bogiem" C.K. Norwida, w: Czytając Norwida, red. S. Rzepczyński, Wydawnictwo Uczelniane WSP w Słupsku, Słupsk 1995, str. 158-166.
  2. D. Kalinowski, Konteksty biblijne "Zdań i uwag" Adama Mickiewicza, w: Biblia w kulturze, red S. Rzepczyński, Wydawnictwo Uczelniane WSP w Słupsku, Słupsk 1996, str. 93-116.
  3. D. Kalinowski, Artyzm aforyzmów Franza Kafki, w: Słupskie szkice polonistyczne, Zarząd Okręgu Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, Słupsk 1996, str. 54-72.
  4. D. Kalinowski, "Aforyzmy to jakby papierowe lampy..." - O aforyzmach Henryka Sienkiewicza, w: Sienkiewicz. Próby zbliżeń i uogólnień. Materiały z sesji naukowej, Pod redakcją D. Kalinowskiego, Katedra Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 1997, str. 84-98.
  5. D. Kalinowski, A. Kuik-Kalinowska, Od fascynacji do mody. Kilka słów o haiku. "Opcje" nr 3 (22), wrzesień 1998, s. 13-17.
  6. D. Kalinowski, Teatr samotności, w: Koniec teatru alternatywnego? Materiały z sesji naukowej, Redakcja i przedmowa D. Kalinowski, Katedra Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 1998, s. 161-167.
  7. D. Kalinowski, Franz Kafka i tradycja żydowska. "Przegląd Artystyczno-Literacki" 1998, nr 9, s. 68-74.
  8. D. Kalinowski, Pansemantyka "Przyjaciół" Adama Mickiewicza. "Morze zjawisk" - Pismo Wydziału Filologiczno-Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego, nr 1/98, s. 35-42.
  9. D. Kalinowski, Potencjał semantyczny bajki "Koza, kózka i wilk", w: Wiersze Adama Mickiewicza. Analizy, komentarze, interpretacje, pod red. J. Brzozowskiego, Wydawnictwo Wojciech Grochowalski, Łódź 1998, s. 129-140.
  10. D. Kalinowski, Piotr Chmielowski jako interpretator Mickiewicza, w: Mickiewiczologia. Tradycje i potrzeby, pod red. K. Cysewskiego, Wydawnictwo Uczelniane WSP w Słupsku, Słupsk 1999, s. 143-152.
  11. D. Kalinowski, Od epigramatu do fragmentu. Z dziejów krótkich form literackich, w: Na przełomie Oświecenia i Romantyzmu. O sytuacji w literaturze polskiej lat 1793-1830, Wydawnictwo WSP w Rzeszowie, Rzeszów 1999, s. 219-229.
  12. D. Kalinowski, Bajkopisarstwo Mickiewicza. Kierunki recepcji i postulaty, w: Mickiewicz jako bajkopisarz, pod red. K. Cysewskiego, Wydawnictwo Uczelniane PAP w Słupsku, Słupsk 2000, s. 19-28.
  13. D. Kalinowski, Recepcja aforyzmów Kafki w Polsce. "Słupskie Prace Humanistyczne" 2000, nr 19 a, s. 141-152.
  14. D. Kalinowski, Podmiot literacki w aforyzmach Franza Kafki. "Słupskie Prace Humanistyczne" 2000, nr 19 a, s. 119-140.
  15. D. Kalinowski, A. Kuik-Kalinowska, Bezbramna brama czyli o koanach i zen, w: Droga na Wschód. Polskie inspiracje orientalne, Materiały z forum dyskusyjnego, redakcja i wstęp D. Kalinowski, Instytut Filologii Polskiej WSP w Słupsku, Słupsk 2000, s. 135-142.
  16. D. Kalinowski, Co jada Gregor Samsa? "Protokół Kulturalny" 2000, nr 3, s. 12-15.
  17. D. Kalinowski, Skąd się wzięły aforyzmy w "Nad Niemnem"?, w: Wokół "Nad Niemnem", pod red. J. Sztachelskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2001, s.101-112.
  18. D. Kalinowski, Okruchy mądrości wśród herezji i paradoksów. O aforyzmach A. Świętochowskiego, w: Świętochowski i rówieśnicy: Kotarbiński, Urbanowska, Zalewski, red. B. Mazan i Z. Przybyła, Wydawnictwo Naukowe - Księgarnia Akademicka, Częstochowa - Łódź 2001, s. 159-169.
  19. D. Kalinowski, Rozmyślania pragmatyka i rozterki idealisty, w: Teatr edukacyjny - Komunikacja bez granic, pod red. M. Glinieckiego i L. Maksymowicz, Słupsk 2001, s. 23-32.
  20. D. Kalinowski, Nieskończoność w nie skończonym. O "Fragmentach" Zygmunta Krasińskiego, w: Zygmunt Krasiński - nowe spojrzenia, pod red. G. Halkiewicz-Sojak i B. Burdzieja, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2001, s. 187-199.
  21. A. Kuik -Kalinowska, D. Kalinowski, Koncepcja "małych ojczyzn" w ujęciu Zbigniewa Zielonki, "Acta Cassubiana", t. III, Gdańsk 2002, s. 61-67.
  22. D. Kalinowski, Przypowieści i epigramaty Juliusza Słowackiego. Oblicza mistyki i sztuki, w: Juliusz Słowacki. Wyobraźnia i egzystencja, pod red. M. Kuziaka, Słupsk 2002, s. 133-149.
  23. D. Kalinowski, Używki kulinarne Witkacego, w: Używki w literaturze. Od Młodej Polski do współczesności, pod red. T. Linknera, Pelplin 2002, t. II, s. 117-125.
  24. D. Kalinowski, Listy miłosne i Cyprian Norwid, w: Norwid - nasz współczesny.Profecja i recepcja, pod red. Cz. Dutki, Zielona Góra 2002, s.111-124.
  25. D. Kalinowski, Piotr Chmielowski a kwestia kobieca, w: Szkice językoznawcze i literaturoznawcze, pod red. A. Kiklewicza i K. Chruścińskiego, Słupsk 2002, s. 131-144.
  26. D. Kalinowski, "Uwagi" Ignacego Krasickiego wobec europejskiej tradycji pism moralistycznych. "Słupskie Prace Filologiczne", Seria Filologia Polska 1, Słupsk 2002, s. 27-40.
  27. D. Kalinowski, Stefan Kornacki - żołnierz i aktor Lotniczej Czołówki Teatralnej, Lotnicza Czołówka Teatralna. Blackpool 1941-1946, Słupsk 2003, s. 3-19.
  28. D. Kalinowski, Norwida podróż na Wschód? w: Czytając Norwida 2, pod red. S. Rzepczyńskiego, Słupsk 2003, s. 67-80.
  29. D. Kalinowski, Hieronim Derdowski, "Pan Czorlińści" i Żydzi. "Nasze Pomorze". Rocznik Muzeum Zachodnio-Kaszubskiego w Bytowie [2002, nr 4], Bytów 2003, s.279-288.
  30. D. Kalinowski, Teatr kaszubski. Od folkloru ku antropologii teatralnej. W: Dzieje wsi pomorskiej, Materiały II Międzynarodowej Konferencji Naukowej, pod red. R. Gazińskiego i A. Chludzińskiego, Dygowo-Szczecin 2003, s. 121-130.
  31. D. Kalinowski, Czy Franz Kafka wierzył w Boga?. W: Bóg XX artystów, pod red. D. Kuleszy, M. Lula, M. Sawickiej, Białystok 2003, s. 9-23.
  32. D. Kalinowski, Jedzenie zabija... O udrękach form kulinarnych w twórczości Witolda Gombrowicza. W: Gombrowicz w regionie świętokrzyskim, t. III, red. J. Pacławski, Kielce 2003, s. 313-331.
  33. D. Kalinowski, Aforyzmy wśród "bon mod?les", sztambuchów i immortaliów polskiej literatury XIX wieku, "Ruch Literacki" 2003, z. 4, 375-388.
  34. D. Kalinowski, Franz Kafka po godzinach. W: Twórczość w godzinach nadliczbowych. Między sztuką a biografią, pod redakcją D. Kalinowskiego, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2004, s. 133-146.
  35. D. Kalinowski, Konflikty i koegzystencja. Paradygmaty buddyzmu i kultury Zachodu. W: Paradygmaty filozofii języka, literatury i teorii tekstu, red. A. Kiklewicz, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2004, s. 327-341.
  36. D. Kalinowski, Franz Kafka o teatrze żydowskim. W: Żydzi w lustrze dramatu, teatru i krytyki teatralnej, red. E. Udalska, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 313-330.
  37. D. Kalinowski, Remus w romantycznym płaszczu, "Nasze Pomorze" Rocznik Muzeum Zachodnio-Kaszubskiego [2003, nr 5], Bytów 2004, s. 79-91.
  38. D. Kalinowski, Tożsamość kulturowa Franza Kafki. W: Komu potrzebna jest historia literatury? red. K. Toeplitza, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2004, s. 65-74.
  39. D. Kalinowski, Przestrzeń na nowo odkryta. O prozie Daniela Odiji. W: Literatura Wybrzeża po 1980 roku, red. T. Arendt, K. Turo, Wydawnictwo "Bernardinum", Pelpin 2004, s. 58-69.
  40. D. Kalinowski, Bruno Schulz i Franz Kafka. Drogi i bezdroża żydostwa. "Teka", Toruń 2004, nr 1, s. 105-114.
  41. D. Kalinowski, Między ekspiacją a ekspansją. O "Zapiskach starucha" Aleksandra Fredry, "Słupskie Prace Filologiczne". Seria Filologia Polska, nr 2, Słupsk 2004, s. 15-27.
  42. D. Kalinowski, Epifanie Franza Kafki. W: Poetyka egzystencji. Franz Kafka na progu XXI wieku, red. E. Kasperski, współred. T. Mackiewicz, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2004, s. 101-125.
  43. D. Kalinowski, Aforyzmy, gnomy, złote myśli w liryce Norwida. W: Liryka Norwida, red. P. Chlebowski i W. Toruń, TN KUL, Lublin 2004, s. 157-181.
  44. D. Kalinowski, Berek Joselewicz - egzystencja i mit literacki. W: Kwestia żydowska w XIX wieku. Spory o tożsamość Polaków, pod red. G. Borkowskiej i M. Rudkowskiej, IBL - Wydawnictwo Cyklady, Warszawa 2004, s. 61-78.
  45. D. Kalinowski, Artystyczne kształty myśli Kazimierza Brodzińskiego, "Słupskie Prace Filologiczne". Seria Filologia Polska 3, Słupsk 2004, s. 47-60.
  46. D. Kalinowski, Norwid a teatr współczesności. W: Teatr. Terapia - edukacja - asertywność - twórczość - rozwój, red. M. Gliniecki, L. Maksymowicz, SOK i Teatr "Stop", Słupsk 2004, s. 65-82.
  47. D. Kalinowski, Anioły, obywatelki, kokietki i demony. Obraz kobiety w polskiej aforystyce literackiej. W: Gender. Wizerunki kobiet i mężczyzn w kulturze , pod red. E. Durys i E. Ostrowskiej, Wydawnictwo Rabid, Kraków 2005, s. 129-145.
  48. D. Kalinowski, Franz Kafka a wymiary tragizmu. W: Problem tragedii i tragizmu. Studia i szkice, red. H. Krukowska i J. Ławski, Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2005, s. 923-936.
  49. D. Kalinowski, Polskie gry z Kafką. W: Twórczość Franza Kafki. Tożsamość kulturowa i literacka, Wydawnictwo PAP, red. D. Kalinowski, Słupsk 2005, s. 209-238.
  50. D. Kalinowski, Prawda odsłaniana. Kaligrafia i grafika buddyjska. W: Słowo do oglądania, red. G. Kubski, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005, s. 17-27.
  51. D. Kalinowski, Przyjaciel Kafki - żydowski aktor z Warszawy Izaak Löwy. W: Po żydowsku. Tradycje judaistyczne w kulturze i literaturze, red. D. Kalinowski, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2005, s. 103-114.
  52. D. Kalinowski, Florian Ceynowa i tradycja romantyczna, "?A?A?ICT?KA - ?O?O??CT?KA - POLONISTYKA" 2004/2005, Mińsk 2005, s. 349-367.
  53. D. Kalinowski, Bajki Norwida? W: Genologia Cypriana Norwida, red. A. Kuik-Kalinowska, Wydawnictwo PAP, Słupsk 2005, s. 163-179.
  54. D. Kalinowski, Aforyzm - myśl - tekst programowy. O krytyce literackiej Adolfa Dygasińskiego. W: Polska krytyka literacka w XIX wieku, pod red. M. Strzyżewskiego, Centrum Edukacji Europejskiej, Toruń 2005, s. 322-334.
  55. D. Kalinowski, Smutny szatan. W: Mickiewicz mistyczny, red. A. Fabianowski, E. Hoffmann-Piotrowska, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2005, s. 357-371.
  56. D. Kalinowski, Mała historia literatury PGR-owskiej. W: Dzieje wsi pomorskiej , red. R. Gazińskiego i A. Chludzińskiego, GZOiK w Dygowie, Dygowo - Szczecin 2005, s. 181-194.
  57. D. Kalinowski, Jednostka zdegradowana. O "Procesie" Franza Kafki. W: Narodziny współczesności. Podręcznik do kształcenia kulturowo-literackiego. Cykl 2: Rzeczywistość zdegradowana, red. J. Lyszczyna, Wydawnictwo "Publisher-Innowacje", Goleszów 2005, s. 7-9.
  58. D. Kalinowski, Dżataki - stylistyka i świat wartości. W: Liturgia w świecie widowisk, red. H. J. Sobeczko, Z. Solski, Redakcja Wydawnictw WTUO, Opole 2005, s. 199-209.
  59. D. Kalinowski, "Święty naszych czasów." Franz Kafka w opisach Maksa Broda. W: Z problemów prozy - powieść o artyście, red. W. Gutowski i E. Owczarz, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2006, s. 461 - 475.
  60. D. Kalinowski, Pontanus ilustrowany. Dla kogo Pontanus tłumaczył Mały katechizm Lutra?, "Nasze Pomorze" nr 7, 2005, Rocznik Muzeum Zachodnio-Kaszubskiego w Bytowie, Bytów 2006, s. 59-74.
  61. D. Kalinowski, "Parabola, do której klucz skradziono" i "choroba tradycji". Teodor W. Adorno i Walter Benjamin piszą o Kafce. W: Z punktu widzenia Szkoły Frankfurckiej. Literatura, kultura, teoria krytyczna, red. R. Bobryka i Jacka Zychowicza. Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2006, s. 47-61.
  62. D. Kalinowski, Humoreska, komiks czy gest artystyczny? Wokół "Klary Nagnioszewskiej samobójstwa". W: Korowód idei i metod, red. G. Kubski, M. Mikołajczak, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2006, s. 147-158.
  63. D. Kalinowski, Tożsamość kulturowa na Ziemi Słupskiej. W: Pomorskie wartości i tożsamości - dziś i jutro, red. J. Szomburg, Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową, Gdańsk 2007, s. 43-47.
  64. D. Kalinowski, Śmierć bez majestatu. O "Kolonii karnej" Franza Kafki. W: Apokalipsa. Symbolika -Tradycja - Egzegeza, red. K. Korotkich, J. Ławski, t. 2, Wydawnictwo UwB, Białystok 2007, s. 499-512.
  65. D. Kalinowski, Pradzieje buddyzmu w literaturze polskiej. W: W poszukiwaniu zagubionej drogi. Tematy hinduskie, buddyjskie i taoistyczne, red. J. Sieradzan, Wydawnictwo UwB, Białystok 2007, s. 159-171.
  66. D. Kalinowski, Drzeżdżon intertekstualny. W: Twarze Drzeżdżona, red. R. Mistarz, Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdańsku, Gdańsk 2007, s. 49-67.
  67. D. Kalinowski, Odzyskiwanie Pomorza Środkowego (w pamiętnikach). W: Dzieje wsi pomorskiej. VI Międzynarodowa Konferencja Naukowa, red. A. Chludziński, R. Gaziński, GZOiK w Dygowie i Uniwersytet Szczeciński, Dygowo-Szczecin-Pruszcz Gdański 2007, s. 215-224.
  68. D. Kalinowski, Kultura buddyjska w Polsce. Rekonesans badawczy. W: Pokój dla świata, red. S. J. Żurek, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Lublin 2006, s. 55-63.
  69. D. Kalinowski, Literatura kaszubska o Żydach. Zarys problematyki. W: Żydzi oraz ich sąsiedzi na Pomorzu Zachodnim w XIX i XX wieku, red. M. Jaroszewicz i W. Stępiński, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2007, s. 471-486.
  70. D. Kalinowski, Dramaturgia kaszubska. Pytania o kondycję i perspektywy. W: Literatura kaszubska. W nauce, edukacji, życiu publicznym, red. Z. Zielonka, Gdańsk 2007, s. 125-139.

BIOGRAM ARTYSTYCZNY

1. Publikacje literackie:

  1. teka poetycka "Wiersze" (Świebodzin 1992),
  2. tomik poetycki "Epoka Wodnika" (Świebodzin 1993),
  3. wydanie scenariuszy teatralnych "Scena" (Słupsk 1994),
  4. druk wierszy w "Za pozwoleniem" nr 14 (1/1995) (Pismo Wrocławskich Polonistów)
  5. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego turnieju poetyckiego "O Pierścień Kingi" Nowa Sól 1995,
  6. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu na lirykę miłosną "O Laur Miedzianego Amora" Lubin 1996,
  7. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu literackiego o "Rubinową Hortensję" 1996, Piotrków Trybunalski 1996,
  8. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu na lirykę miłosną "O Laur Miedzianego Amora", Lubin 1997,
  9. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu poetyckiego Inspiracje, Sosnowiec 1997,
  10. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu poetyckiego im. Stanisława Czernika Okolica poetów, Ostrzeszów 1997,
  11. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu literackiego im. Mieczysława Stryjewskiego, Lębork 1997,
  12. wiersze w "Lewą Nogą" 1997, nr 9,
  13. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu literackiego im. Dionizego Maliszewskiego, Ostrołęka1997,
  14. wiersze w pokłosiu ogólnopolskiego konkursu poetyckiego im. Władysława Broniewskiego "O liść dębu", Płock 1997,
  15. wiersze w "Autograf" 1998, nr 2,
  16. wiersze w pokłosiu VIII Noworudzkich Spotkań z Poezją, Równoległe światy. Nowa Ruda 1998
  17. wiersze w "Tygiel kultury" 1998, nr 6-8
  18. wiersze w Mini-słownik biograficzny polskich współczesnych poetów religijnych, T. II, Gliwice 1998.
  19. wiersze w Wierszem jest każdy z nas. Pokłosie III Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. S. Czernika, Ostrzeszów 1999.
  20. wiersze w "Ślad" 2003, nr 15/16
  21. scenariusz teatralny "Dual" w "Ślad" 2004, nr 17

2. Nagrody literackie:

  1. Wyróżnienie i Nagroda Teatru "Terminus a quo" dla poezji podczas XIII Turnieju Poetyckiego o "Pierścień Kingi" w Nowej Soli. (1995)
  2. II Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Literackim O Rubinową Hortensję. Piotrków Trybunalski, V 1996 r.
  3. Nagroda za cykl wierszy w Ogólnopolskim Konkursie Literackim Inspiracje. Sosnowiec VI 1996 r.
  4. II Nagroda oraz Wyróżnienie w Ogólnopolskim Turnieju Recytatorskim i Konkursie Literackim Człowiek-Przyroda Juchnowiec 1996.
  5. Wyróżnienie w XX Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Haliny Poświatowskiej, Częstochowa 1996.
  6. Nagroda Specjalna podczas Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Władysława Broniewskiego "O liść dębu", Płock 1997.
  7. wyróżnienie podczas Ogólnopolskiego Konkursu na Lirykę Miłosną "O Laur Miedzianego Amora", Lubin 1997.
  8. III Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Mieczysława Stryjewskiego, Lębork 1997.
  9. II Nagroda podczas Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Dionizego Maliszewskiego, Ostrołęka1997.
  10. III Nagroda w III Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. S. Czernika, Ostrzeszów 1999.

3. Działania teatralne:

  1. praca aktorska w Teatrze "Terminus a quo" w Nowej Soli (1986-1989)
  2. współpraca z Ośrodkiem Teatralnym "Rondo" w Słupsku (od 1989 do dziś)
  3. aktor Teatru "Twarzą w Twarz" w Słupsku (Być świnią w maju wg K. I. Gałczyńskiego, Nowe Wyzwolenie wg S. I. Witkiewicza)
  4. działania w Teatrze "Stop" w Koszalinie
  5. aktor w programie Dealer Teatru "Stop" (od 1998 do dziś)
  6. edukacja teatralna Teatru "Stop" w szkołach podstawowych i średnich,
  7. rola Delamarche'a w "Cyrku Oklahoma" wg. F. Kafki (Teatr "Rondo", Teatr Dramatyczny, Słupsk 2003, reż. S. Miedziewski)
  8. prowadzenie zespołów teatralnych w Ośrodku Teatralnym "Rondo" i Prywatnym Liceum Technicznym w Słupsku
  9. spektakl Przemilczenie wg C. K. Norwida w Teatrze "Rondo" (premiera w 2002 r.)
  10. spektakl Moje dni z aktorami Uniwersytetu Trzeciego Wieku na podst. wspomnień ludzi Pomorza Środkowego (premiera w 2007 r.)
  11. twórca monodramów autorskich:
    - Wieczór autorski (wyróżnienie na OKR OSATJA w Zgorzelcu w 1992 roku.),
    - Curiosa (I nagroda podczas OKR OSATJA w Zgorzelcu w 1993 roku),
    - Odradek (wyróżnienia podczas OKR w 1994 roku),
    - Mandala (wyróżnienie festiwalu "Zwycięstwo nad czasem" w Wałczu 1995),
    - Labirynt (premiera VI 1996 roku).
    - realizacja programu teatralno-edukacyjnego Dealer o problemach alkoholowych w Teatrze "Stop"
    - Bestiariusz (premiera w 1998 roku)
    - Higiena wg S. I. Witkiewicza (I Nagroda "Windowisko" Gdańsk 2004, Grand Prix "Bramat" Goleniów 2005)

4. Inne inicjatywy:

- współzałożyciel Stowarzyszenia Literackiego "Scriptus" (Gdynia-Gdańsk)
- prace w redakcji brulionu literackiego "Ślad" (Słupsk)
- animator życia artystycznego i naukowego Studenckiego Koła Naukowego Polonistów na PAP w Słupsku
- działania naukowe - studia polonistyczne na WSP w Słupsku. Praca magisterska o aforyzmach F. Kafki. Doktorat na Uniwersytecie Gdańskim (promotor prof. J. Bachórz) z polskiej aforystyki literackiej XIX wieku. Od 1996 r. asystent, od 2001 r. adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej Pomorskiej, od 2007 r. profesor nadzwyczajny Akademii Pedagogicznej w Słupsku. Obecne prace naukowe: polska recepcja twórczości Franza Kafki, motywy żydowskie w tradycji polskiej, motywy buddyjskie w literaturze polskiej, literatura i dramaturgia kaszubsko-pomorska, analiza najkrótszych form literackich (aforyzm, bajki), aspekty współczesnego teatru polskiego.